Prolog / "People come and go, but memories never fade''

Jej oczy, zawsze tak ciemne płonęły w blasku każdego uczucia. Ukłucie bólu, radość, czy smutek, ich blask był tak samo piękny... Herbaciane włosy codziennie układały się w ten sam nieład spadając drobnymi kosmykami na twarz, na której widniały jej delikatne usta. Nie potrafiły one nie uśmiechnąć się do samotnej osoby na ulicy... I mimo wad była piękna. Była... Niestety od czasu jej piętnastych urodzin wszystko zaczęło się zmieniać. Czerwcowy, deszczowy wieczór. Tego wieczoru Jessica miała już piętnaście lat, dokładnie obliczając piętnaście lat i jeden dzień. W ten wieczór gwiazdy na niebie były tak samo lśniące jak jej oczy w ostatnich chwilach.. Przypatrując się jednej z gwiazd, ta zaświeciła tak jasno, że nie dało się patrzeć. Jednak ona... Ona patrzyła, widziała dokładnie wszystko... Czuła się pewniej, czuła, że była sobą.. Piękną i spokojną chwilę zakończył głośny brzęk w kuchni. Jessica zbiegła na dół i jedyne, co potrafiła zrozumieć, było to, że jej ojciec już nie przyjedzie... Miliony łez, tysiące wspomnień, setki słów, ale jedna osoba... Jedna więź... Nie potrafiła w to uwierzyć... On już jest w innym świecie, on już tu nie wróci. Za to odgłosy szlochania wracają zbyt często... Nikt tego nie chciał.. I nagle wszystkie gwiazdy na niebie zgasły.. Jak jej oczy zabłądziły w ciemnościach pokoju, tak one zgubiły się na górze.. A sama dziewczyna właśnie w NIM zgubiła cząstkę siebie... ON, uroczy blondyn o pięknym i wyrazistym głosie. Znający porażkę, odrzucenie, ale także sukces. A w JEGO niebieskich oczach widać było każdy krok losu w JEGO stronę... Nie wiedział, co go czeka... Oboje nie mieli pojęcia o tym, jaką razem dysponują siłą, dopóki się nie poznają, a czy tak się stanie wie tylko los...

   **kilka słów**

Hej! To jest mój pierwszy blog i mam nadzieję, że Wam się spodoba. Postaram się dodać pierwszy rozdział pod koniec tego tygodnia, a jeśli nie będzie to na początku drugiego. W tej notce chciałabym bardzo podziękować Polci i Lidce za porady i ogólnie za wszystko, oczywiście gdyby nie porady dziewczyn to wyszło by z tego coś troszkę innego i gorszego. Dziękuję również Wam za to, że to przeczytaliście i mam nadzieję, że zostaniecie tu na dłużej. Jeśli macie jakieś uwagi, bądź chcecie powiedzieć mi coś innego napiszcie w komentarzu. Buziaki! :**